BDSM

Od czego naprawdę zacząć

Najczęstszy błąd pierwszego zakupu to zestaw z dziesięcioma elementami. Wygląda na okazję, a kończy się tak, że para używa jednej rzeczy, a reszta leży w szufladzie — bo nikt nie wiedział, czy w ogóle chce.

Lepiej kupić dwie rzeczy i sprawdzić: opaskę na oczy i miękkie kajdanki. Razem kosztują tyle co jedna kolacja, nie niosą ryzyka, a pokazują, czy ten kierunek Wam odpowiada.

Dlaczego opaska na oczy działa najmocniej

Pozbawienie wzroku wyostrza pozostałe zmysły i znosi skrępowanie związane z byciem obserwowanym. To najtańszy i najbezpieczniejszy sposób, żeby zmienić całą dynamikę — i dlatego stawiamy go na pierwszym miejscu, a nie kajdanki, z którymi BDSM zwykle się kojarzy.

Co robić po wszystkim

Aftercare, czyli to, co dzieje się po. Koc, woda, bliskość, rozmowa o tym, co było dobre, a co nie. Brzmi banalnie, a jest częścią, której pominięcie potrafi zepsuć nawet bardzo udany wieczór.

Opadająca adrenalina bywa odczuwana jako nagły smutek albo rozdrażnienie — u obu stron, nie tylko u osoby uległej. To normalne i przechodzi. Warto o tym wiedzieć zawczasu, żeby nie interpretować tego jako „coś poszło źle".

Materiały — co wybrać

BDSM a reszta sklepu

Przy zabawach analnych lubrykant nie jest dodatkiem, tylko warunkiem — sięgnij po lubrykant analny, a przy silikonowych akcesoriach wyłącznie po bazę wodną, bo silikon na silikonie niszczy powierzchnię.

Jeśli zabawki są dzielone między partnerami, prezerwatywa na akcesorium rozwiązuje problem higieny przy materiałach, których nie da się zdezynfekować do końca.

Pytania, które dostajemy najczęściej

Czy BDSM musi boleć?

Nie. Bardzo duża część to kontrola i oddanie kontroli, a nie ból: opaska na oczy, unieruchomienie, czekanie. Wiele par nigdy nie sięga po nic, co sprawia ból, i nic ich nie omija.

Jak długo można kogoś trzymać związanego?

Krócej, niż się wydaje. Przy unieruchomionych rękach sprawdzaj krążenie co kilkanaście minut — dłonie nie mogą blednąć, drętwieć ani sinieć. Przy pierwszych razach kilkanaście minut w całości to aż nadto.

Co, jeśli jednemu z nas się nie spodoba?

To jest dokładnie powód, dla którego ustala się słowo bezpieczeństwa i po co jest rozmowa po wszystkim. Przerwanie nie jest porażką ani niczyją winą — jest informacją.

Czy to bezpieczne przy problemach zdrowotnych?

Przy chorobach krążenia, neuropatii, padaczce, astmie i w ciąży zapytaj lekarza, zanim sięgniesz po unieruchomienie albo kneble. To nie jest formułka — te stany realnie zmieniają poziom ryzyka.